PUSH - for oss ungdomane.

Det var kjekt å vere med på PUSH-fesivalen på Vestnes 14-16.sept. Det var ca. 120 ungdomar samla(+ca 80 konfirmantar på fredagskvelden) og det var kjekt og inspirerande å vere med. Kjekt å sjå barn og vordande svigerbarn i aksjon. Marie som sjefen over alle sjefar, Emma var sjef på kjøkkenet. Der var vi også med og trur vi gjorde litt nytte for oss. Nils Ingar spela piano i lovsongs-teamet og John Gudmund hadde blant mykje anna laga ein flott video om vårt misjonsansvar. Dei er flinke og vi gler oss over det.PUSH står for pray until something happens. Det var spesielt å vere med på bønevandringa på laurdagskvelden. Hadde dette vore for nokre år sidan ville vi bli rekna som katolikkar. Eg trur det er mykje verdifullt med å bruke lys og andre konkrete symbol.

Ferietur til Bud.

Det er utruleg kor mykje ferie-følelse det går an å få på ei helg. Etter at vi har vore på fjorden og sett på Svanhild drog på ferie-tur med med Campingvogn til Bud. Vi var innom Marie på hyggeleg kveldsmat på Skåla. Etterpå leverte vi Nils Ingar "studieklar" i Molde. Så var det oss to igjen overlatt til oss sjølve for ein ny vintersesong. Da var Bud Camping ein fin plass å vere på.

To søte troll på Bud Camping. Det var ei flott steinsamling på Bud. Eg har fotografert mange av steinane så viss nokon vil bestille eit bilete av ein stein som de trur fins på Bud så er det berre å sende ein e-post.

Vi fekk oss også ein flott middag på Bryggja på Bud der vi kunne forsyne av mange forskjellige fiskerettar. Det var mykje folk og Bud har tydelegvis besøk av mange turistar, så vi var slett ikkje åleine om å dra hit. Plassen kan anbefalast.

Cecilie på Ergan fort. For å vise at ho er "litt krigersk" av seg. Tidlegare på bloggen er ho ilag med krigsheltar både frå Peru og Chile. Det betyr vel også at ho vil vere venn med alle. Bud var ein viktig plass for tyskarane for å ha kontroll med havet og innseglinga til Romsdalsfjorden.
Statuen over kyrkjemøtet på Bud i 1533. Bud var rekna som den mest sentrale plassen mellom Trondheim og Bergen på den tida.

Robin ved Atlanterhavsvegen.

Statue ved Atlanterhavsvegen til minne om sjøfolk som har kome bort på havet. Så avslutta vi feriehelga med eit besøk i Atlanterhavsbadet i Kristiansund. I dag, måndag, er Cecilie på jobb og i morgon startar jobben på skulen for meg også. Det betyr vel at ein innhaldsrik sommar er på hell. Innhaldsrik - sjølv om vi var heimefrå berre ei natt.

Svanhild - Heim til Todalsfjorden.

Sidan Aura Avis ikkje møtte opp har eg skrive denne artikkelen både for Aura Avis og for bloggen.
Svanhild med alle segl oppe på tur inn Todalsfjorden. Neppe har det vore så mange småbåtar samla i Todalsfjorden i moderne tid.

Svanhild gjer seg klar til å gå mot land.

Det er ein del arbeid som skal gjerast når segla skal ned. Her er det blanding av fast mannskap og lokale interesserte personar som har fulgt Svanhild nordover frå Florø.

Detalj frå av båten. Her ser vi at propellvatnet frå den eine motoren sprutar opp ved sida av roret. Dette gjer båten litt vanskeleg å manøvrere, men det er gjort for at det opprinnelege skal vere mest muleg rett.

Svanhild blir i dag rekna som den beste og riktigst vedlikeholdte hardanger-jakt i landet. Båten er stasjonert i Florø. Laurdag 11.juni kom båten heim igjen. Maken til mottaking har mannskapet knapt opplevd og neppe har det vore så mykje småbåtar samla i Todalsfjorden i moderene tid. Sjølv da dei kom tilbake frå jordomsegling kunne neppe frammøte og mottaking måle seg med dette. Men det var no Svanhild kom heim igjen. Fleire personar frå lokalmiljøet har fulgt båtturen frå Florø til Todalsfjorden.
Svanhild vart altså bygd som Hardanger-jakt på Nordvik i 1889. Byggmesteren var frå Sjøtrøa på Nordvik. Bygginga foregjekk i fjærsteinane på Nordvik, men tømmeret var hogge i Innergarden på Drøpping. Reisinga av masta foregjekk truleg under Skarvhammaren på Drøpping. Her er det både djup og loddrett hammar å ligge inntil. Det var brødrene Ola og Johan Knutson Drøpping frå Innergarden på Drøpping som bestilte båten og dreiv med fraktfart. Det var også fleire andre på Drøppingstranda som dreiv med frakt-fart i den tida. Frakten foregjekk i stor grad mellom Lofoten og Krisiansund. Ola Knutson Drøpping kjøpte seinare Oppisua på Drøpping, så dagens drivarar både av Oppistua og Innergarden er i nær slekt med den første skipperen.
Som jakt hadde Svanhild ei mast og eit mannskap på 6 personar. Skuta vart solgt til O. Føystad og P Kamsvåg i Straumsnes i 1923. Omlag 1925 vart Svanhild rigga om til galeas, dvs. ho fekk to master. Då vart segla mindre og lettare å jobbe med, og ein kunne no segle båten med fem personar. På midten av 30-talet blei det installert motor i Svanhild og den store riggen vart teken vekk. Svanhild heldt fram å gå i fraktefart langs kysten heilt til 1976.Eit andelslag med båtentusiastar i Florø fekk tak i båten i 1984 og dei var på jordomsegling i 3 år. Skipperen fordel at båten no har to motorar. Det gjer at båten ikkje er spesielt god å manøvrere, men dette er gjort for at det opprinnelege i båten med plasseing av ror ikkje skal bli forstyrra.

Brullupsfeiring.

Brudeparet med eit ekstra vindpust i sløret.

Brura som var gøymt bak sløret ser slik ut.

Grimt frå fotgrafering av begge familiane.

Fjelltur.

Vi hadde ein fjelltur for bl.a å plukke mult, lufte oss og sjå etter sauer.

Catharina og Eiving framfor "dommaren" oppe i lia. Her er det ein fin plass for mimring.

På toppen av Stortua kunne vi nyte sjokolade, kaffe, kransekake og avslutte måltidet med ein ekte smakebit på tørrfisk frå Island.

Dåp i Innerdalen.

Da har vi hatt ein flott dåp i friluft i Innerdalen.
Det var ein stor dag for oss besteforeldre å få følge vårt første barnebarn til dåpen. Her er Jona i lag med foreldre og fadrar.
Gunhild i lag med Jona. Denne dåpskjolen har bestemor bruka mange timar på det siste året.

Bestefar klar med tau for å hjelpe til med å dra barnevogna opp dei bratte bakkane til Innerdalen.

Sølvkrus og barnebibel frå tanter og onklar.

Her er han i finstasen i lag med Karen.

Han klarer godt å halde seg i sentrum for mor, bestemor og farmor.

Nytt hagebord til dåp og bryllaup.

Nytt hagebord kom på plass til dåp og bryllaup. Familiens fagsnekkar har teke det meste av jobben. Det er sett saman av tre breie furuplankar. Men ein del arbeid vart også overlatt til han far sjølv.

Vedmodig avskjed med det gamle bordet. Riktig nok vart det ganske rottent etterkvart, men dette var litt meir ekte naturprodukt. Laga av ein rotstokk av furu.

Endeleg kom barnebarnet på besøk.

Endeleg kom Jona på besøk og skal døpast i Innerdalen. Både bestemor og bestefar er glade og stolte besteforeldre.

Bestemor har ordna med spesialteppe. Her er det både bevegelse, fargar og lyd.

Mamma les bok for lilleguten sin.

Klatraren Robin.

Det er greit når jobben blir ferietur. Eg skulle gå til Kamman for å sjekke eit dødt lam. Marit har fått bilete av innvollane etter opning og sjekk av diverse. Viss fleire vil sjå kan det sendast på e-post, men kan elles spare svake sjeler for slikt. Men det vart ein flott dag og Robin og eg berrre gjekk og klatra stadig vidare. Han er sanneleg flink til å klatre. Vi gjekk turistlinja frå Vardhaugen til Stortuva utan problem. To gamle menn i vår beste alder.

Den klassiske utsikten på toppen av Stortuva. Her er vi midt i ferieparadiset i praktfullt ver. Men eigentleg er det sauebonden som er på jobb. Vi fann fleire grupper med suar og lam. Men det manglar dessverre fleire lam.

Utsikt mot Smisetnebba.

Her ser vi mot Grånebba (frå.v) Skarfjellet, Virumkjerringa, Dronningkrona og Mohaugen. Eg har faktisk ikkje vore vore på nokon av dei 3 siste. Men elles føler eg meg sprek og klar til for å guide til Innerdalstårnet.

Flott himmel i Sør-Amerika. Men regnboge over Midtknuken og Rambjøra er heller ikkje å forakte. (Dette er teke nokre dagar før)

Eg har også vore to dagar i Trondheim og øvd meg på å pusse murar. Det går greit å pusse når massen blir profesjonelt blanda.

Marit nærmast og Håvard i bakgrunnen. Her blir det parkeringsplass med bod under. Ny trapp til sokkeletasjen bør det også bli for vi reiv den midlertidige trappa for å få til å pusse murane.(Denne gongen har eg forminska bileta før eg la dei ut. Prøvde å eksportere til eiga mappe med Picasa før utlegging -anbefalt av NI. Viss nokon ser noko positivt eller negativt så er eg takknemleg for respons.)

Grilling og (ikkje av) elg.

Vi besøker Tingvoll-kyrkja og ser på Gunnar kyrkjebyggar ved Tingvoll brygge. Frå venstre Arne, Gunnar og Michel.

Laurdag kveld var vi i hagen og laga så spennande grillspyd at mamma kom heilt ned for å forografere. Ein av oss har tydelegvis misforstått ordet spyd i denne samanhengen.

Tidleg om morgonen 9/7 (6.15)vart eg vekt av mamma. Eg skulle sjå det ho akkurat har fotografert. To elgar på ekra ovanfor vegen. Dette er første gong eg har sett elg hos oss. Spor har eg registrert nokre av dei siste åra. Alt tyder på at elgen er på frammasj. (Æra for alle bileta i denne seien tilfaller den andre redaktøren i nettavisa: mamma C)